Fotoğraf Sanatında Kompozisyon Oluşturma

Kompozisyon Oluşturabilmek İçin Kompozisyon İlkelerinden de Yararlanılması

1. Fotoğrafta Altın Oran ve 1/3 Kuralı:

Görsel ögelerin fotoğrafa yerleştirilmesi altın oran ve 1/3 kuralına göre yapılır. 1/3 kuralında amaç ögelerin dizilimi ile konunun daha etkili anlatılmasını sağlayabilmektir. 1/3 oranı, altın oran denilen başka bir matematiksel orandan yola çıkılarak hesaplanır. Altın oran, doğada sayısız canlı ve cansız varlığın şeklinde ve yapısında olan özel bir orandır. Bu oran doğada bir bütünün parçaları arasında gözlemlenmiş, yüzyıllarca sanat ve mimaride uygulanmıştır.

Altın oran, uyum açısından en yetkin boyutları verdiği düşünülen geometri ve sayısal bir oran bağıntısıdır. Doğada en belirgin örneklerine insan vücudunda, deniz kabuklularında ve ağaç dallarında rastlanmaktadır.

Altı oranın fotoğrafta uygulaması şu şekilde yapılmaktadır: Çerçeveyi yatayda ve dikeyde ü.er eşit parçaya bölecek şekilde ikişer çizgi, yani toplamda 4 çizgi çizilir. Bu çizgilerin kesişim noktaları ilgi merkezi olmak için uygun konumlar olmuş olur. Kompozisyonu oluştururken buna dikkat ederek ögeleri yerleştirip göze daha hoş görünen, dengeli kareler elde edilebilir. Manzara fotoğraflarında da ufuk çizgisi ü.te bir kuralına göre yerleştirilebilir. Ufuk çizgisi merkeze yerleştirilmemelidir. Altın üçgenleri kullanarak fotoğrafta diyagonal çizgiler ile dinamik bir simetri etkisi yaratılabilir.

2. Çizgiler:

Çizgiler kompozisyonda önemli unsurlandandır. Fotoğrafta diyagonal çizgiler yön belirtmek için kullanılabilir. Bu, asıl konuya gözü yöneltmenin basit ve kolay bir yöntemidir. Kompozisyonda kullanılan en yaygın çizgilerden birisi de “S” eğrileridir.

Fotoğrafın içeriğine Göre Analizinin Nasıl Yapılacağının Örnekler Üzerinden Anlatılması

1. Betimleyici Fotoğraf:

Bulunan renk, çizgi, boşluk, doku, biçim gibi sanat elemanlarının listelenmesidir. Fotoğrafa kontrast renkler hâkim, yatay ve dikey çizgiler dikkat çekiyor, ön planda bulunan otların dokusu fotoğrafa hareketlilik katmıştır.

2. Açıklayıcı Fotoğraf:

Belirli bir konuya ilişkin duygularımızın pekişmesini ve daha iyi bir şekilde konunun idrak edilmesini sağlar. Birbirinden farklı tarzlara sahip iki insanın aynı ortamı paylaşması vb. Bir fotoğrafı açıklayıcı fotoğraf kategorisinde değerlendirmek için açıklayıcı özelliğinin diğer kategorilere göre daha fark edilir olması gerekir.

3. Yorumlayıcı Fotoğraf:

Fotoğrafçı bir fikri, kişisel ve subjektif yöntemler ve bakış açıları ile ortaya koyar. Görünen gerçeği yansıtma kaygısı olmadan yorum ile ortaya çıkacak anlamlar taşır. Bir fotoğrafın açıklayıcı fotoğraf mı yoksa yorumlayıcı fotoğraf mı olduğu her zaman kolayca ayırt edilemeyebilir. Çoğu durumda gizlenen mesajı doğru şekilde ortaya çıkarmak; fotoğrafı yorumlayan kişinin bilgi birikimine, dikkatine ve fotoğrafçıyı tanımasına bağlıdır.

4. Etik Değerli Fotoğraf:

Etik değerli fotoğraflar, izleyiciye gözden kaçırdığı ya da görmezden geldiği şeyleri hatırlatır. Sanatçının, izleyiciye etik olarak doğru ya da yanlış bulduğu şeylerle ilgili yargılarını aktırdığı fotoğraflardır. Etik değerli fotoğraflar her zaman yanlışı göstermek yerine kimi zaman güzeli ve doğruyu hatırlatma görevini de üstlenir.

5. Teorik Değerli Fotoğraf:

Genellikle bir fotoğrafın sunumundaki, çekimindeki, işlenmesindeki teknikleri örnekleyen, yeni ya da az bilinen teknikler üzerine performans çalışmaları olarak değerlendirilebilir. Baskı sonrasında da elle boyanmış bir fotoğraf ve iki fotoğrafın üst üste basılması ile elde edilmiş veya dijital görüntü işlemleri uygulanmış yeni filtrelerin kullanıldığı fotoğraflar da teorik açıdan değerli fotoğraflardır.

6. Estetik Değerli Fotoğraf:

Etik değerli fotoğraflarda nasıl ki eser sahibinin sosyal bir yargısı var ve fotoğrafta bu ön planda ise estetik değerli fotoğrafta da fotoğrafçının gözünden neyin estetik olarak fotoğraflanmaya değer görüldüğünü görürüz. Bu kategorideki fotoğraflar, kısaca güzel şeylerin güzel bir şekilde fotoğraflanması olarak ifade edilebilir.